2x2-cross-overontwerp (2x2 Crossover Design)

Het 2x2-cross-overontwerp vergelijkt een test- en een referentiebehandeling wanneer elke proefeenheid (persoon, machine, oven of proefopstelling) beide ontvangt, in een van twee volgordes. Het is geschikt om aan te tonen dat een goedkoper materiaal of een nieuwe leverancier binnen vastgestelde grenzen hetzelfde resultaat geeft. Het gebruikt twee eenzijdige t-toetsen (TOST) en geeft overloop-, behandelings- en periodeeffecten, een betrouwbaarheidsinterval voor equivalentie en een equivalentieplot.

Laatst beoordeeld

Belangrijkste conclusie

Een 2x2-cross-overontwerp toetst of een testbehandeling equivalent is aan een referentiebehandeling wanneer elke proefeenheid beide ontvangt, één per periode, zodat verschillen tussen proefeenheden uit de vergelijking wegvallen.

Op deze pagina
  1. Doel
  2. Belangrijkste mogelijkheden
  3. Statistische methoden
  4. Invoervelden en opties
  5. Beschrijving van de uitvoer
  6. Uitgewerkt voorbeeld

Doel

2x2 Crossover Design toetst of een testbehandeling equivalent is aan een referentiebehandeling wanneer elke proefeenheid beide ontvangt, één in elk van twee perioden, in een van twee volgordes. Proefeenheden kunnen personen, machines, ovens of beproevingsopstellingen zijn. Omdat elke proefeenheid met zichzelf wordt vergeleken, vallen verschillen tussen proefeenheden weg en scheidt de opzet het behandelingsverschil van eventuele drift tussen de perioden. Gebruik de toets om aan te tonen dat een goedkoper materiaal, een nieuwe leverancier of een gewijzigde methode, binnen grenzen die u zelf vaststelt, hetzelfde resultaat geeft als de huidige.

Belangrijkste mogelijkheden

  • Equivalentietoets (twee eenzijdige t-toetsen, TOST) van Mean(test) − Mean(reference) ten opzichte van een onderste en een bovenste equivalentiegrens.
  • Schattingen en t-toetsen van het overloop-, behandelings- en periodeeffect.
  • Gegevens als één rij per proefeenheid met een volgordekolom, of als vier ongestapelde kolommen (de volgordes mogen verschillen in omvang).
  • Grenzen als absolute verschillen of als fracties van het referentiegemiddelde.
  • Beschrijvende statistieken per volgorde en periode, de standaardafwijking binnen proefeenheden en een equivalentieplot.
  • Data Options: selecteer vóór de analyse een deel van de rijen.

Statistische methoden

Volgorde 1 ontvangt de behandelingen in de volgorde die u instelt (Test, Reference of Reference, Test) en volgorde 2 in de omgekeerde volgorde. Voor elke proefeenheid berekent de tool het periodeverschil d = Period 1 − Period 2 en de som u = Period 1 + Period 2. Met n₁ en n₂ proefeenheden in de twee volgordes en v = n₁ + n₂ − 2 vrijheidsgraden geldt: behandelingseffect = ±(gemiddelde d₁ − gemiddelde d₂)/2, periodeeffect (Period 2 − Period 1) = −(gemiddelde d₁ + gemiddelde d₂)/2, overloopeffect = gemiddelde u₁ − gemiddelde u₂. De standaardfouten hiervan gebruiken de gepoolde standaardafwijkingen van d en u maal √(1/n₁ + 1/n₂) (gedeeld door 2 voor het behandelings- en het periodeeffect). Dit volgt de analyse van 2×2-crossoverstudies van Chow en Liu.

Equivalentie wordt getoetst met twee eenzijdige t-toetsen: H₀₁: verschil ≤ onderste grens en H₀₂: verschil ≥ bovenste grens, elk op niveau α. Equivalentie wordt vastgesteld wanneer beide worden verworpen, dat wil zeggen wanneer de grootste p-waarde kleiner is dan α. Het bijbehorende interval is het 100(1 − 2α)%-betrouwbaarheidsinterval van het verschil, uitgebreid zodat het het midden van de grenzen bevat; equivalentie wordt vastgesteld wanneer het binnen het equivalentie-interval ligt. Met α = 0.05 is dit het gebruikelijke 90%-TOST-interval.

De overloopeffecttoets onderzoekt of het effect van de eerste behandeling doorwerkt in de tweede periode; als dit significant is, is de behandelingsvergelijking vertekend en zijn alleen de gegevens van de eerste periode betrouwbaar. Het periodeeffect vangt drift op, zoals gereedschapsslijtage of seizoen, die het cross-overontwerp buiten de schatting van het behandelingseffect houdt. Standaardafwijking binnen proefeenheden = gepoolde standaardafwijking van d / (2√2).

Invoervelden en opties

Veld

Beschrijving

Data

Volgordekolom met de kolommen Period 1 en Period 2 (standaard), of gegevens voor twee volgordes die ongestapeld zijn.

Sequence column / Label of sequence 1

Kolom die de volgorde van elke proefeenheid aangeeft, en de waarde daarin die volgorde 1 markeert; alle andere waarden zijn volgorde 2.

Period 1 response / Period 2 response

Kolommen met het resultaat van elke proefeenheid in elke periode.

Sequence 1, Period 1 / Sequence 1, Period 2 / Sequence 2, Period 1 / Sequence 2, Period 2

Ongestapelde indeling: de vier resultaatkolommen.

Treatment order for sequence 1

Test, Reference (standaard) of Reference, Test.

Significance level (α)

Standaard 0.05, wat het gebruikelijke 90%-interval van twee eenzijdige toetsen oplevert.

Lower equivalence limit / Upper equivalence limit

Het kleinste en het grootste verschil (test − referentie) dat nog als equivalent geldt.

Multiply by reference mean

Behandel de grenzen als fracties van het referentiegemiddelde van de steekproef (bijvoorbeeld −0.05 en 0.05 voor ±5%).

Label for test treatment / Label for reference treatment

Namen die in de uitvoer worden gebruikt; standaard Test en Reference.

Equivalence plot

Standaard aangevinkt.

Data Options: Subset (optional)

Sluit overeenkomende rijen uit (standaard) of neem alleen overeenkomende rijen op, op basis van rijnummers en/of een voorwaarde.

2x2-crossover-design-inputs


Figuur 1 — Opties voor het voorbeeld met snijvloeistof: volgordekolom met label NC voor volgorde 1 (eerst de nieuwe vloeistof), equivalentiegrenzen −0.03 en 0.03 µm.

Beschrijving van de uitvoer

  • Method — de behandelingsvolgorde in elke volgorde (en de grenzen na vermenigvuldiging met het referentiegemiddelde).
  • Descriptive Statistics — N, gemiddelde en standaardafwijking per volgorde en periode, en de standaardafwijking binnen proefeenheden.
  • Effects — overloop-, behandelings- en periodeeffecten (Carryover, Treatment en Period) met SE, DF, T-Value, P-Value en betrouwbaarheidsinterval.
  • Difference: Mean(test) − Mean(reference) — het verschil, de SE, het BI voor equivalentie en het equivalentie-interval, met de conclusie.
  • Test — de hypothesen en de twee eenzijdige t-toetsen, met de conclusie.
  • Equivalence plot — het BI voor equivalentie ten opzichte van de onderste (LEL) en bovenste (UEL) grens.
  • PDF-export via Download.

2x2-crossover-design-output


Figuur 2 — Crossoverproef met snijvloeistof: verschil +0.00492 µm, BI voor equivalentie −0.0125 tot 0.0224 µm, binnen ±0.03 µm; de vloeistoffen zijn equivalent.

Uitgewerkt voorbeeld

Een verspanende fabriek stapt alleen over op een goedkopere snijvloeistof als die dezelfde oppervlakteafwerking geeft. Twaalf CNC-machines draaien elk één week op de nieuwe vloeistof en één week op de huidige vloeistof: zes beginnen met de nieuwe (volgorde NC) en zes met de huidige (CN). Aan het einde van elke week wordt Ra (µm) gemeten aan hetzelfde onderdeel. De vloeistoffen gelden als equivalent als de gemiddelde Ra minder dan 0.03 µm verschilt. De ingenieur voert NC in als label van volgorde 1 met de volgorde Test, Reference, de grenzen −0.03 en 0.03, en de labels New fluid en Current fluid.

De nieuwe vloeistof geeft een Ra die 0.00492 µm hoger is dan die van de huidige (SE 0.00963). Het BI voor equivalentie, −0.012529 tot 0.022363 µm, ligt binnen ±0.03 en beide eenzijdige toetsen zijn significant (p = 0.002 en 0.013), dus de vloeistoffen zijn equivalent wat de oppervlakteafwerking betreft. Het overloopeffect is niet significant (p = 0.76). Het periodeeffect is +0.02775 µm (p = 0.016): Ra was in de tweede week hoger, ongeacht de vloeistof, mogelijk door gereedschapsslijtage, en het cross-overontwerp houdt dit buiten de vergelijking van de vloeistoffen.

Met strengere grenzen van ±0.02 µm valt de bovenkant van het interval (0.022363) erbuiten, geeft de tweede toets p = 0.074 en kan equivalentie niet meer worden vastgesteld. De fabriek kan van vloeistof wisselen als een verschil van 0.03 µm acceptabel is voor haar tekeningen.

Veelgestelde vragen

Wat is een 2x2-cross-overontwerp?

Een 2x2-cross-overontwerp is een studie waarin elke proefeenheid zowel een test- als een referentiebehandeling ontvangt, één in elk van twee perioden, in een van twee volgordes. Omdat elke proefeenheid met zichzelf wordt vergeleken, vallen verschillen tussen proefeenheden weg en scheidt de opzet het behandelingsverschil van drift tussen de perioden.

Hoe wordt equivalentie getoetst in een 2x2-cross-overontwerp?

Equivalentie wordt getoetst met twee eenzijdige t-toetsen (TOST): de ene toetst of het verschil op of onder de onderste equivalentiegrens ligt en de andere of het op of boven de bovenste grens ligt. Equivalentie wordt vastgesteld wanneer beide op niveau alfa worden verworpen. Met alfa = 0.05 komt dit overeen met controleren of het 90%-betrouwbaarheidsinterval binnen de equivalentiegrenzen ligt.

Wat betekent een significant overloopeffect in een crossoverstudie?

De overloopeffecttoets onderzoekt of het effect van de eerste behandeling doorwerkt in de tweede periode. Als het overloopeffect significant is, is de behandelingsvergelijking vertekend en zijn alleen de gegevens van de eerste periode betrouwbaar. Een niet-significant overloopeffect ondersteunt het gebruik van beide perioden om de test- en referentiebehandeling te vergelijken.

Hoe voert u een 2x2-crossoveranalyse uit in Zometric Statistical Software?

Voer een volgordekolom in met de responskolommen Period 1 en Period 2, of vier ongestapelde kolommen. Stel het label van volgorde 1 en de bijbehorende behandelingsvolgorde in, het significantieniveau en de onderste en bovenste equivalentiegrens, desgewenst als fracties van het referentiegemiddelde. De uitvoer geeft beschrijvende statistieken, overloop-, behandelings- en periodeeffecten, de TOST-resultaten en een equivalentieplot.