Plan voor versnelde levensduurtest (Accelerated Life Test Plan)
Het Accelerated Life Test Plan toetst een geplande versnelde test uitsluitend op basis van aannames: een Weibull-vorm, de karakteristieke levensduur bij gebruiks- en ankerbelasting, testbelastingsniveaus, verdeling van eenheden, steekproefomvang en testduur. Het gebruikt een Arrhenius-, Inverse Power Law- of lineaire relatie en geeft de verwachte uitval per niveau plus de SE van log(levensduur) en een precisiefactor bij gebruiksbelasting uit 150 gesimuleerde testen.
Laatst beoordeeld
Belangrijkste conclusie
Een plan voor een versnelde levensduurtest beoordeelt een voorgestelde versnelde test vóór de uitvoering: het geeft de verwachte uitval per belastingsniveau en hoe nauwkeurig de test de levensduur bij normale gebruiksbelasting schat.
Op deze pagina
Doel
Het Accelerated Life Test Plan toetst een voorgestelde versnelde levensduurtest voordat u die uitvoert. U geeft uw beste aannames over het product (de Weibull-vorm en de karakteristieke levensduur bij twee belastingsniveaus) en het plan dat u voor ogen hebt (testbelastingsniveaus, het aantal eenheden per niveau, totale steekproefomvang en testduur). De tool geeft aan hoeveel uitval u per niveau kunt verwachten en hoe nauwkeurig de test de levensduur bij normale gebruiksbelasting schat. Gebruik de tool om plannen te vergelijken en belastingsniveaus, steekproefomvang en testduur te kiezen voordat u eenheden en klimaatkamertijd vastlegt.
Belangrijkste mogelijkheden
- Arrhenius-, Inverse Power Law- of lineaire relatie tussen levensduur en belasting, met een Weibull-levensduurverdeling.
- Verwacht aantal en percentage uitvallers bij elke testbelasting aan het einde van de test.
- Precisie van de geschatte levensduur bij gebruiksbelasting uit herhaalde gesimuleerde testen: de standaardfout van log(levensduur) en een multiplicatieve betrouwbaarheidsfactor.
- Een willekeurig aantal testbelastingsniveaus met uw eigen verdeling van de eenheden.
- Geen gegevens nodig: alles wordt als planningsaanname ingevoerd.
Statistische methoden
De aangenomen relatie tussen levensduur en belasting wordt vastgelegd door twee punten: de karakteristieke levensduur (de Weibull-schaal η, het tijdstip waarop 63.2% is uitgevallen) bij de gebruiksbelasting en bij een ankerbelasting. De relatie transformeert de belasting S als 1/S voor Arrhenius (S in kelvin), ln(S) voor Inverse Power Law en S voor lineair, en het model is ln(η) = a + b · g(S), zodat a en b volgen uit de twee punten. Uit deze lijn berekent de tool η bij elke testbelasting. Het aantal eenheden per niveau is de totale steekproefomvang maal de verdelingsfractie, afgerond, waarbij het laatste niveau het eventuele afrondingsverschil krijgt.
Bij een test met vaste duur T (eenheden die op T nog draaien, zijn gecensureerd) is de kans dat een eenheid tijdens de test uitvalt bij een belasting met schaal η gelijk aan 1 − exp(−(T/η)^β), waarbij β de aangenomen vorm is. De verwachte uitval bij een niveau is deze kans maal het aantal eenheden op dat niveau.
De precisie wordt geschat met Monte Carlo-simulatie: de tool simuleert 150 volledige testen vanuit het aangenomen model met de geplande verdeling en censurering, past op elke gesimuleerde dataset een Weibull-regressie toe (gemeenschappelijke vorm, ln(η) lineair in de getransformeerde belasting, met maximum likelihood) en legt de geschatte log-karakteristieke levensduur bij gebruiksbelasting vast. De standaardafwijking van deze schattingen is de SE van log(levensduur). De precisiefactor loopt van exp(−z·SE) tot exp(z·SE), waarbij z de standaardnormale waarde voor het betrouwbaarheidsniveau is: de schatting uit een echte test ligt naar verwachting binnen deze veelvouden van de ware levensduur. Er wordt een vaste random seed gebruikt, zodat dezelfde invoer hetzelfde resultaat geeft. De resultaten hangen af van de aannames, vooral van de vorm, dus probeer een reeks aannemelijke waarden.
Invoervelden en opties
Veld | Beschrijving |
Life-stress relationship | Arrhenius (stress = temperature in Kelvin) (default), Inverse Power Law of Linear. |
Assumed Weibull shape | Verplicht. Uit eerdere gegevens of technisch inzicht; de precisieschatting van het plan hangt van deze aanname af. |
Use (normal-operating) stress level | Verplicht. De belasting waarbij u de levensduur wilt schatten, bijv. 323 K. |
Assumed characteristic life at use stress | Verplicht. Uw beste schatting van de Weibull-schaal bij gebruiksbelasting. |
A second (anchor) stress level | Verplicht. Meestal een hoge belasting waarvoor u eerdere gegevens of een technische schatting hebt; samen met de bijbehorende levensduur legt deze de aangenomen lijn tussen levensduur en belasting vast. |
Assumed characteristic life at that anchor stress | Verplicht. De Weibull-schaal bij de ankerbelasting. |
Candidate test stress levels | Verplicht. Gescheiden door spaties of komma's, bijv. 333 353 373: de belastingsniveaus waarbij het plan test. |
Allocation fractions | Verplicht. Gescheiden door spaties of komma's, in hetzelfde aantal en dezelfde volgorde als de belastingsniveaus, met som 1, bijv. 0.4 0.3 0.3: de fractie van de totale steekproef die bij elk niveau wordt getest. |
Total sample size | Verplicht. Ten minste 4. |
Planned test duration (censoring time) | Verplicht. Eenheden die op dit tijdstip nog draaien, zijn gecensureerd. |
Confidence level (%) | Voor de precisiefactor. Standaard 95; 50 tot 99.99. |

Figuur 1 — Opties voor het testplan van de condensator: Arrhenius, vorm 3.3, 22,000 h bij 323 K en 710 h bij 393 K, 45 eenheden verdeeld als 0.5/0.3/0.2 over 353, 373 en 393 K, test van 4,000 uur.
Beschrijving van de uitvoer
- Plan summary — Assumed Shape (Weibull), Assumed Life at Use Stress, Total Sample Size, Total Expected Failures, Simulations Used, Failed Fits, SE of log(Life) at Use Stress en de Precision Factor on Life at Use Stress (multiply/divide by) bij het gekozen betrouwbaarheidsniveau.
- Per-level table — Stress Level, N, Assumed Scale (at this stress), Expected Failures by Censor Time en Expected %Failing.
- PDF-export via Download.

Figuur 2 — Planresultaten: 35.1 verwachte uitvallers bij 45 eenheden, SE van log(levensduur) 0.1868 en een 95%-precisiefactor van 0.693 tot 1.442 op de levensduur bij 323 K.
Uitgewerkt voorbeeld
Een betrouwbaarheidsingenieur plant een temperatuurtest voor een elektrolytische condensator die bij 323 K werkt. Uit een eerdere test verwacht de ingenieur een Weibull-vorm van ongeveer 3.3, een karakteristieke levensduur van ongeveer 22,000 uur bij 323 K en 710 uur bij 393 K. De ingenieur stelt 45 condensatoren voor bij 353, 373 en 393 K, waarvan de helft bij de laagste temperatuur (fracties 0.5, 0.3, 0.2), en een testduur van 4,000 uur.
Het plan plaatst 22, 14 en 9 eenheden bij de drie temperaturen. De aangenomen karakteristieke levensduur is 4,275 uur bij 353 K, 1,660 uur bij 373 K en 710 uur bij 393 K, zodat naar verwachting 55.2% van de eenheden bij 353 K (12.1 van 22) binnen 4,000 uur uitvalt, en vrijwel alle eenheden bij 373 en 393 K. In totaal worden 35.1 uitvallers verwacht. Over 150 gesimuleerde testen is de SE van log(levensduur) bij 323 K gelijk aan 0.1868 en is de 95%-precisiefactor 0.693 tot 1.442: de geschatte levensduur bij 323 K uit deze test ligt waarschijnlijk tussen ongeveer 0.69 en 1.44 maal de ware waarde.
Door het plan aan te passen ziet u waar de precisie vandaan komt. Een verdubbeling van de steekproef naar 90 eenheden verkleint de factor tot 0.772 tot 1.296, en een testduur van 8,000 uur verkleint die tot 0.752 tot 1.329. Een gelijke verdeling van de eenheden (0.34, 0.33, 0.33) geeft iets bredere grenzen, 0.685 tot 1.460, met minder eenheden bij de temperatuur die het dichtst bij het gebruik ligt. Het laagste niveau verlagen naar 343 K geeft slechts 26.0 verwachte uitvallers en een bredere factor van 0.605 tot 1.653. Als de ware vorm 2 is in plaats van 3.3, wordt de factor breder, 0.547 tot 1.827, dus het loont om een pessimistische vorm te controleren voordat het plan wordt vastgelegd.
Veelgestelde vragen
Wat vertelt een plan voor een versnelde levensduurtest u?
Het vertelt u, voordat er eenheden worden getest, hoeveel uitval u bij elke testbelasting aan het einde van de test kunt verwachten en hoe nauwkeurig de test de levensduur bij normale gebruiksbelasting schat. De precisie wordt gegeven als de standaardfout van log(levensduur) en een multiplicatieve betrouwbaarheidsfactor, zodat u belastingsniveaus, steekproefomvang en testduur kunt vergelijken.
Welke aannames hebt u nodig om een versnelde levensduurtest te plannen?
U hebt een aangenomen Weibull-vorm nodig, de aangenomen karakteristieke levensduur bij de gebruiksbelasting en bij een tweede ankerbelasting, de relatie tussen levensduur en belasting (Arrhenius, Inverse Power Law of lineair), de kandidaat-testbelastingsniveaus, de fractie eenheden bij elk niveau, de totale steekproefomvang (ten minste 4) en de geplande testduur. Er zijn geen gegevens nodig.
Hoe wordt de precisiefactor in een plan voor een versnelde levensduurtest berekend?
De tool simuleert 150 volledige testen vanuit het aangenomen model, past op elke test een Weibull-regressie toe met maximum likelihood en legt de geschatte log-karakteristieke levensduur bij gebruiksbelasting vast. De standaardafwijking van deze schattingen is de SE van log(levensduur), en de precisiefactor loopt van exp(-z x SE) tot exp(z x SE) voor het gekozen betrouwbaarheidsniveau.
Waarom moet u bij het plannen verschillende Weibull-vormwaarden proberen?
De resultaten hangen af van de aannames, vooral van de vorm. In het voorbeeld van de condensator gaf een aangenomen vorm van 3.3 een 95%-precisiefactor van 0.693 tot 1.442, maar een vorm van 2 verbreedde die tot 0.547 tot 1.827. Een pessimistische vorm controleren voordat u het plan vastlegt, toont of de test nog nauwkeurig genoeg zal zijn.
