Aanvullende mogelijkheden voor Combine Assays-bioassay

Deze add-on geeft de bioassay-tool Combine Assays een derde combinatiemethode die de formule uit Ph. Eur. hoofdstuk 5.3 (4e–9e editie) reproduceert. De variantie tussen assays wordt geschat uit de spreiding van de log-potenties, zonder de variantie binnen assays af te trekken, waardoor de betrouwbaarheidsintervallen smaller uitvallen. Gebruik deze methode alleen om legacy-registraties te evenaren; de standaard blijft de gecorrigeerde USP <111>-methode.

Laatst beoordeeld

Belangrijkste conclusie

De legacy-methode van EP 5.3 (4e–9e editie) in Combine Assays voegt potenties uit meerdere assayreeksen samen met een oudere formule voor de variantie tussen assays, zodat resultaten aansluiten op legacy-registraties en -software.

Op deze pagina
  1. Bioassay — Combine Assays
  2. Wat is toegevoegd
  3. Regelgevende en statistische achtergrond
  4. De wiskunde
  5. Overweging: waarom twee conventies en wanneer gebruikt u welke
  6. Wat verandert er in de uitvoer en wat niet
    1. Beïnvloed:
    2. Niet beïnvloed:
  7. Waar vindt u deze mogelijkheid
  8. Verificatie aan de hand van gepubliceerde referentiegegevens
  9. Referenties

Bioassay — Combine Assays

Toegevoegde mogelijkheid: nieuwe combinatiemethode: "EP 5.3, 4th–9th Edition Legacy (Heterogeneously Weighted)"

 

Wat is toegevoegd

De tool Combine Assays, die potentieschattingen en betrouwbaarheidsintervallen uit meerdere onafhankelijke assayreeksen samenvoegt tot één gecombineerd resultaat, krijgt naast de bestaande twee een derde combinatiemethode. De nieuwe methode reproduceert een oudere, specifieke formule uit een veelgebruikt farmacopee-kader. Zij is toegevoegd zodat gecombineerde resultaten kunnen worden afgestemd op software en legacy-registraties die deze formule nog gebruiken.

Regelgevende en statistische achtergrond

Om meerdere onafhankelijke assayreeksen te combineren tot één algemene potentiewaarde zijn schattingen nodig van twee afzonderlijke bronnen van onzekerheid: de precisie van elke afzonderlijke assayreeks (variantie binnen assays, al bekend uit het eigen betrouwbaarheidsinterval van elke reeks) en de variabiliteit van reeks tot reeks (variantie tussen assays). De European Pharmacopoeia (Ph. Eur.), hoofdstuk 5.3 — "Statistical Analysis of Results of Biological Assays and Tests", heeft in verschillende edities meer dan één formule voorgeschreven om die variantie tussen assays te schatten, en verschillende softwarepakketten op de markt hebben verschillende edities geïmplementeerd.

Onafhankelijke literatuur over bioassaystatistiek beschrijft dat de formule die in de 4e tot en met 9e editie van Ph. Eur. hoofdstuk 5.3 voor dit doel wordt gebruikt een bekende beperking heeft: bij het schatten van de component tussen assays wordt de gemiddelde variantie binnen assays er niet van afgetrokken. Een onafhankelijk bioassay-CRO schrijft hierover in zijn technische documentatie, waarin deze formule wordt beoordeeld: "The formula in the PhEur is incorrect: it does not account for the intra-assay variation, and is smaller by a factor of N (the number of assays) than it should be... Note this has been fixed in the latest version of the guidance, but the error still exists in older versions." Dezelfde bron stelt dat het gevolg is dat de formule "can lead to a severe underestimate of the inter-assay variation, which will lead to a CI for the combined RP that is too narrow."

Ondanks deze gedocumenteerde beperking blijft de oudere formule in actief gebruik, omdat verschillende gevestigde, aan EP 5.3 conforme commerciële softwarepakketten haar standaard implementeren en niet zijn bijgewerkt naar de gecorrigeerde versie, en omdat veel legacy-assayregistraties en regelgevende dossiers ermee zijn opgebouwd. De nieuwe methode reproduceert juist die specifieke, oudere formule, duidelijk gelabeld als legacy-optie, zodat een gecombineerd resultaat kan worden afgestemd op die bestaande registraties in plaats van er zonder gedocumenteerde reden stilzwijgend van af te wijken.

De wiskunde

Alle drie de combinatiemethoden in deze tool werken met de natuurlijke logaritme van de potentieschatting van elke assay en bouwen alle drie een gewogen gemiddelde van die log-potenties; ze verschillen alleen in de manier waarop de gewichten en de variantie tussen assays worden berekend.

De bestaande methoden "USP <111>" en "EP 5.3" gebruiken een heterogeniteitsgecorrigeerde variantie tussen assays (in de stijl van DerSimonian-Laird). Die trekt eerst expliciet de gepoolde variantie binnen assays af voordat de resterende spreiding aan echte variabiliteit tussen assays wordt toegeschreven, en begrenst het resultaat naar beneden op nul.

De nieuwe methode "EP 5.3, 4th–9th edition legacy (heterogeneously weighted)" schat de variantie tussen assays daarentegen rechtstreeks uit alleen de spreiding van de log-potenties van de afzonderlijke assays, zonder de variantie binnen assays af te trekken:

variantie tussen assays = steekproefvariantie van de log-potenties van de assays / aantal assays

gewicht (per assay) = 1 / (de eigen log-potentievariantie van die assay + variantie tussen assays)

gecombineerde log-potentie = (som van gewicht x log-potentie, over alle assays) / (som van de gewichten)

Deze weging wordt bij de legacy-methode onvoorwaardelijk toegepast, in tegenstelling tot de methode "EP 5.3", die eerst toetst of de assays statistisch homogeen zijn en afhankelijk van de uitkomst een ander wegingsschema gebruikt. Ook de vrijheidsgraden van het gecombineerde betrouwbaarheidsinterval worden bij de legacy-methode anders berekend: als de som van de residuele vrijheidsgraden van alle afzonderlijke assays, in plaats van (aantal assays - 1).

Overweging: waarom twee conventies en wanneer gebruikt u welke

De legacy-methode wordt niet geïntroduceerd als aanbevolen standaard, en de tool blijft standaard de bestaande (gecorrigeerde) USP-methode gebruiken. Zij is bedoeld voor situaties waarin het evenaren van een bestaand, reeds geaccepteerd resultaat zwaarder weegt dan het gebruik van de statistisch te verkiezen actuele formule, bijvoorbeeld om een gecombineerde potentiewaarde uit een gevalideerde legacy-assayregistratie te reproduceren of om te controleren tegen commerciële software die de gecorrigeerde richtlijn niet heeft overgenomen.

Omdat de onderliggende formule aantoonbaar de variabiliteit tussen assays onderschat, moet elk betrouwbaarheidsinterval dat met de legacy-methode wordt berekend met die beperking in gedachten worden geïnterpreteerd. Het is naar verwachting smaller dan het interval dat dezelfde gegevens met de methoden "USP" of "EP 5.3" opleveren, juist omdat de aftrek van de variantie binnen assays, die die methoden wel uitvoeren, ontbreekt.

Wat verandert er in de uitvoer en wat niet

Beïnvloed:

  • Het betrouwbaarheidsinterval van de gecombineerde potentie en de bijbehorende vrijheidsgraden, wanneer de legacy-methode is gekozen
  • De gerapporteerde waarde voor de variantie tussen assays
  • De formulering van het resultaat van de homogeniteitstoets (de legacy-methode past haar weging onvoorwaardelijk toe, dus de formulering vermeldt dit in plaats van een op homogeniteit gebaseerde omschakeling te beschrijven)
  • Twee nieuwe vergelijkingskolommen: "Legacy (PLA/EP 5.3) Mean Potency" en "Inter-Assay Variance (legacy)", getoond naast de bestaande vergelijking van gewogen/semi-gewogen/ongewogen gemiddelde potentie ter context

Niet beïnvloed:

  • De gecombineerde potentie en het betrouwbaarheidsinterval van de bestaande methoden "USP <111>" en "EP 5.3"
  • De invoertabel per assay en de forest plot van de resultaten van de afzonderlijke assays
  • De chikwadraat-toetsingsgrootheid voor homogeniteit en de toetsingsgrootheid van de toets van Bartlett zelf (alleen de formulering van hun consequentie verandert)

Waar vindt u deze mogelijkheid

In het invoerformulier van de tool Combine Assays krijgt het veld "Combination method" een derde keuze: "EP 5.3, 4th-9th edition legacy (heterogeneously weighted)", naast de bestaande keuzes "USP <111> (semi-weighted throughout)" en "EP 5.3 (weighted / semi-weighted / unweighted, auto-selected by homogeneity)".

ca-add-option-bioassay


Verificatie aan de hand van gepubliceerde referentiegegevens

Deze methode is niet rechtstreeks geïmplementeerd vanuit een formule die in de farmacopeetekst staat. Ze is via reverse engineering ontwikkeld: kandidaatformules zijn numeriek getest aan de hand van een gepubliceerd uitgewerkt voorbeeld totdat een exacte overeenkomst werd gevonden, waarna de methode is geïmplementeerd en opnieuw geverifieerd. Het voorbeeld combineert vijf onafhankelijke assayreeksen tot een potentie op groepsniveau voor twee afzonderlijke groepen testmateriaal.

Bron: European Pharmacopoeia, 4th–9th edition, Chapter 5.3, "Combination type: Weighted — CI based on inter- and intra-assay variation" — zoals weergegeven in het gepubliceerde voorbeeldrapport van Stegmann Systems voor PLA 3.0 (Document-3591, "PLA_3.0.7_Example_Combination_Of_Assay_Results_Standard_Report.pdf")

Groep

Metric

Gepubliceerd (PLA/EP 5.3 legacy)

Berekend (legacy-methode)

1

Gecombineerde potentie

1.02417

1.0242

1

95%-BI

1.00231 – 1.04650

1.0023 – 1.0465

1

Variantie tussen assays

6.109E-05

6.1E-05

2

Gecombineerde potentie

1.00738

1.0074

2

95%-BI

0.98277 – 1.03261

0.9828 – 1.0326

2

Variantie tussen assays

2.537E-04

2.54E-04

 

De gecombineerde potentie, het betrouwbaarheidsinterval en de variantie tussen assays van beide groepen kwamen tot op de getoonde precisie overeen met het gepubliceerde rapport. Deze overeenkomst is een sterkere controle dan gebruikelijk, omdat de formule is afgeleid door te fitten op precies deze gegevens. Het resultaat moet daarom worden gelezen als bevestiging dat de formule correct is gereverse-engineerd en geïmplementeerd, en niet als onafhankelijke validatie op ongeziene gegevens. Bevestigd is dat de bestaande methoden "USP" en "EP 5.3" bij dezelfde invoer onbeïnvloed bleven en zoals voorheen hun eigen (afwijkende, met de gecorrigeerde formule berekende) gecombineerde betrouwbaarheidsintervallen opleverden.

Referenties

Veelgestelde vragen

Wat is de legacy-combinatiemethode van EP 5.3 voor bioassays?

Het is een methode om potentieschattingen uit meerdere onafhankelijke assayreeksen te combineren die de formule uit de 4e tot en met 9e editie van European Pharmacopoeia hoofdstuk 5.3 reproduceert. De variantie tussen assays wordt berekend als de steekproefvariantie van de log-potenties van de assays gedeeld door het aantal assays; vervolgens wordt elke assay gewogen met het omgekeerde van zijn eigen variantie plus die variantie tussen assays.

Waarom geeft de legacy-formule van EP 5.3 smallere betrouwbaarheidsintervallen?

De legacy-formule trekt bij het schatten van de variantie tussen assays de gemiddelde variantie binnen assays niet af, en onafhankelijke literatuur beschrijft dat zij de variatie tussen assays sterk kan onderschatten. Het gecombineerde betrouwbaarheidsinterval is daardoor naar verwachting smaller dan het interval dat dezelfde gegevens met de methoden USP <111> of EP 5.3 opleveren, die een heterogeniteitsgecorrigeerde schatting gebruiken.

Wanneer gebruikt u de legacy-methode in plaats van USP <111>?

Gebruik de legacy-methode alleen wanneer het evenaren van een bestaand, reeds geaccepteerd resultaat zwaarder weegt dan het gebruik van de statistisch te verkiezen formule, bijvoorbeeld om een gecombineerde potentie uit een gevalideerde legacy-assayregistratie te reproduceren of om te controleren tegen software die de gecorrigeerde richtlijn niet heeft overgenomen. Het is niet de standaard; de tool gebruikt standaard de USP-methode.

Hoe kiest u de legacy-methode in Zometric Statistical Software?

Open in het invoerformulier van Combine Assays het veld Combination method en kies EP 5.3, 4th-9th edition legacy (heterogeneously weighted), naast de bestaande opties USP <111> en EP 5.3. De uitvoer toont dan het legacy-gecombineerde interval, de vrijheidsgraden, de variantie tussen assays en twee legacy-vergelijkingskolommen.