G-kaart (gelegenheden tussen gebeurtenissen)

Een G-kaart bewaakt zeldzame discrete gebeurtenissen door het aantal gelegenheden tussen opeenvolgende voorvallen in chronologische volgorde uit te zetten. Ze fit een geometrische verdeling, schat de gebeurteniskans uit de gemiddelde tussenpoos en bepaalt middenlijn en grenzen uit de kwantielen. Vier instelbare Nelson-regels signaleren speciale oorzaken. De uitvoer is de kaart plus gebeurteniskans, middenlijn, LCL en UCL.

Laatst beoordeeld

Belangrijkste conclusie

Een G-kaart zet het aantal gelegenheden, zoals eenheden of recepten, tussen opeenvolgende zeldzame discrete gebeurtenissen uit en bepaalt met een geometrische verdeling regelgrenzen om verschuivingen in een lage frequentie op te sporen.

Op deze pagina
  1. Doel
  2. Belangrijkste mogelijkheden
  3. Statistische methoden
  4. Invoervelden en opties
  5. Beschrijving van de uitvoer
  6. Uitgewerkt voorbeeld

Doel

Een G-kaart is het discrete-tellingen-equivalent van de T-kaart: in plaats van het aantal per interval uit te zetten (de aanpak van de c/u-kaart), zet ze het AANTAL GELEGENHEDEN (geproduceerde eenheden, verstrekte recepten, verwerkte transacties enzovoort) uit tussen opeenvolgende voorvallen van een zeldzame discrete gebeurtenis. Daardoor is ze veel gevoeliger dan een p/u-kaart voor een echte verschuiving in een laagfrequent defect- of foutpercentage, omdat ze op elke nieuwe tussenpoos reageert in plaats van te wachten tot er binnen een vast steekproefinterval genoeg gebeurtenissen zijn opgebouwd.

Belangrijkste mogelijkheden

  • Zet gegevens over aantallen tussen gebeurtenissen rechtstreeks uit met de geometrische verdeling, het natuurlijke discrete equivalent van het continue model van de T-kaart voor tijd tussen gebeurtenissen.
  • Volledige detectie van speciale oorzaken met de regels van Nelson (4 instelbare regels).
  • Rijen opnemen/uitsluiten en een afzonderlijke keuze “estimate parameters from” voor subgroepen om regelgrenzen op een bekend stabiele periode te baseren.
  • Instelbare X-asschaal voor de aanduiding van de as met aantallen gelegenheden.

Statistische methoden

Het aantal gelegenheden tussen opeenvolgende zeldzame discrete gebeurtenissen volgt een geometrische verdeling met succeskans p (de onderliggende gebeurtenisfrequentie per gelegenheid). De tool schat p uit de waargenomen gemiddelde tussenpoos: p̂ = 1 / (gemiddelde tussenpoos + 1) — de standaard momentenschatter, rekening houdend met de conventie dat een uitgezette tussenwaarde g overeenkomt met g+1 geometrische pogingen — en rapporteert die in de uitvoer als “Event Probability (P).”

De middenlijn en de regelgrenzen zijn dan de kwantielen van de gefitte geometrische verdeling zelf, teruggeschoven naar de uitgezette schaal (gelegenheden tussen gebeurtenissen): CL = max(0, geom.ppf(0.5, p̂) − 1), LCL = max(0, geom.ppf(0.00135, p̂) − 1), UCL = max(0, geom.ppf(0.99865, p̂) − 1) — dezelfde staartkansen die gelijkwaardig zijn aan ±3σ en die de T-kaart op haar continue gefitte verdeling gebruikt, hier toegepast op de discrete inverse CDF van de geometrische verdeling.

De regels van Nelson worden aan deze grenzen getoetst, precies zoals bij de andere regelkaarten van de app.

Invoervelden en opties

Veld

Beschrijving

Opportunities between events

Vereist. De kolom met het aantal niet-gebeurtenissen (eenheden, dagen enzovoort) tussen opeenvolgende zeldzame gebeurtenissen, in chronologische volgorde.

Check Rule 1–4 / K for Rule 1–4

De vier Nelson-regels voor speciale oorzaken, elk afzonderlijk schakelbaar (standaard K = 3, 9, 6, 14).

X scale

Optionele eigen aanduiding voor de as met aantallen gelegenheden.

Include or Exclude / Specify which rows / Row numbers

Bepaalt welke rijen worden uitgezet.

Specify subgroups to estimate parameters / Subgroups

Beperkt optioneel welke rijen worden gebruikt om de geometrische verdeling te fitten en regelgrenzen te bepalen, terwijl alle rijen toch worden uitgezet.

 

g-chart-input


Figuur 1 — 20 tussenpozen in aantallen tussen fouten geplakt in C1, met Opportunities between events ingesteld op C1.

 

Beschrijving van de uitvoer

  • G Chart plot — de reeks gelegenheden tussen gebeurtenissen in chronologische volgorde met UCL, middenlijn en LCL uit de gefitte geometrische verdeling.
  • Fit summary table — de geschatte gebeurteniskans (P), middenlijn, LCL en UCL.
  • Nelson's Rules / Potential Special Cause Points — welke regels zijn gecontroleerd en welke punten (indien aanwezig) ze hebben geschonden.
  • PDF-export via Download as PDF.
g-chart-output


Figuur 2 — Uitvoer van de G-kaart: de uitgezette reeks tussenpozen met UCL/CL/LCL, en de samenvattingstabel met gebeurteniskans/middenlijn/UCL/LCL.

 

Uitgewerkt voorbeeld

Een ziekenhuisapotheek volgt verstrekkingsfouten door het aantal verstrekte recepten tussen opeenvolgende fouten te tellen (20 opeenvolgende tussenpozen, kolom C1). De tool fit een geometrisch model (gebeurteniskans P ≈ 0.001, middenlijn ≈ 693, UCL ≈ 6612, LCL ≈ 1) en zet alle 20 tussenpozen uit — een reeks kortere tussenpozen dan gebruikelijk laat in de reeks (een stijgend foutpercentage) wordt visueel duidelijk ruim voordat er genoeg fouten zijn opgebouwd om een traditionele p/u-kaart te laten reageren.

Veelgestelde vragen

Waarvoor wordt een G-kaart gebruikt?

Een G-kaart bewaakt zeldzame discrete gebeurtenissen, zoals verstrekkingsfouten, door het aantal gelegenheden (geproduceerde eenheden, verstrekte recepten, verwerkte transacties) tussen opeenvolgende voorvallen uit te zetten. Omdat ze op elke nieuwe tussenpoos reageert in plaats van te wachten tot er binnen een vast steekproefinterval gebeurtenissen zijn opgebouwd, is ze gevoeliger dan een p- of u-kaart voor een echte verschuiving in een laagfrequente frequentie.

Hoe worden de regelgrenzen van een G-kaart berekend?

De tool schat de gebeurteniskans als p = 1 / (gemiddelde tussenpoos + 1) en fit een geometrische verdeling. De middenlijn en de regelgrenzen zijn de kwantielen van de verdeling zelf, teruggeschoven naar de schaal van gelegenheden tussen gebeurtenissen, met de kansen 0.5, 0.00135 en 0.99865, dezelfde staartkansen die gelijkwaardig zijn aan 3 sigma en die de T-kaart gebruikt.

Wat is het verschil tussen een G-kaart en een T-kaart?

Een G-kaart is het discrete-tellingen-equivalent van de T-kaart. De T-kaart modelleert continue tijd tussen gebeurtenissen, terwijl de G-kaart het aantal gelegenheden tussen zeldzame discrete gebeurtenissen telt en de geometrische verdeling gebruikt, het natuurlijke discrete equivalent van het model van de T-kaart.

Hoe interpreteert u een G-kaart?

Korte tussenpozen betekenen dat gebeurtenissen vaker voorkomen. In het voorbeeld van de ziekenhuisapotheek gaven 20 tussenpozen tussen verstrekkingsfouten een gebeurteniskans van ongeveer 0.001 en een middenlijn rond 693, en een reeks kortere tussenpozen dan gebruikelijk laat in de reeks signaleerde een stijgend foutpercentage voordat een traditionele p- of u-kaart zou reageren. Nelson-regels signaleren punten met een speciale oorzaak.