Algemene MANOVA

Algemene MANOVA toetst twee of meer continue responsen gezamenlijk tegen een of meer categorische factoren, met optionele covariabelen en tweeweginteracties. Eén gezamenlijke toets houdt de totale kans op vals alarm op het gekozen niveau en houdt rekening met de correlatie tussen responsen. Het veronderstelt onafhankelijke waarnemingen en multivariaat normaal verdeelde fouten met gelijke covariantiematrices. De uitvoer bevat de statistieken Wilks', Pillai's, Hotelling-Lawley en Roy's, univariate ANOVA's en optionele eigenwaardeanalyse.

Laatst beoordeeld

Belangrijkste conclusie

Algemene MANOVA (multivariate variantieanalyse) toetst of een of meer factoren meerdere samenhangende responsen gezamenlijk veranderen, zoals treksterkte en rek gemeten aan dezelfde proefstukken.

Op deze pagina
  1. Doel
  2. Belangrijkste mogelijkheden
  3. Statistische methoden
  4. Invoervelden en opties
  5. Beschrijving van de uitvoer
  6. Uitgewerkt voorbeeld

Doel

Algemene MANOVA (multivariate variantieanalyse) toetst of een of meer factoren meerdere samenhangende responsen gezamenlijk veranderen, bijvoorbeeld treksterkte en rek van dezelfde proefstukken. Gebruik de tool wanneer u twee of meer eigenschappen per eenheid meet: één gezamenlijke toets houdt de totale kans op vals alarm op het gekozen niveau, houdt rekening met de correlatie tussen de responsen en kan een verandering in de combinatie van eigenschappen opsporen die afzonderlijke ANOVA's missen.

Belangrijkste mogelijkheden

  • Twee of meer continue responsen die gezamenlijk worden getoetst tegen een of meer categorische factoren.
  • Optionele continue covariabelen en alle tweeweginteracties tussen factoren.
  • Wilks' lambda, Pillai's trace, Hotelling-Lawley trace en Roy's greatest root voor elke term.
  • Univariate ANOVA voor elke respons (kwadratensommen van type III).
  • Op verzoek hypothese- en fout-SSCP-matrices met partiële correlaties, en eigenwaardeanalyse.
  • Data Options: selecteer een subset van de rijen vóór de analyse.

Statistische methoden

Het model is hetzelfde als in het algemeen lineair model, maar gefit op alle responsen tegelijk: factoren met codering met som nul (−1, 0, +1), covariabelen als hoofdeffecten en de tweeweginteracties tussen factoren wanneer aangevinkt (alleen bij twee of meer factoren). Rijen met een ontbrekende waarde in een geselecteerde kolom worden weggelaten. Voor elke term vormt de tool de hypothesematrix H (door de term verklaarde kwadratensommen en kruisproducten) en de foutmatrix E, en toetst de term op basis van de eigenwaarden λ van E⁻¹H.

Wilks' lambda = det(E) / det(H + E) = Π 1/(1 + λ), klein wanneer de term ertoe doet; Pillai's trace = Σ λ/(1 + λ); Hotelling-Lawley trace = Σ λ; Roy's greatest root = de grootste λ. Elk wordt omgezet in een benaderende F-statistiek met de getoonde vrijheidsgraden van teller en noemer. Pillai's trace is het minst gevoelig voor ongelijke groepsgroottes en ongelijke covariantiematrices; Roy's wortel is het gevoeligst wanneer de groepen langs één richting verschillen, maar de bijbehorende F is een bovengrens, dus de p-waarde is optimistisch.

De eigenwaardeanalyse toont de eigenwaarden van E⁻¹H met hun proporties, en eigenvectoren geschaald zodat v'(E / DF error)v = 1. De eerste eigenvector geeft de gewogen combinatie van responsen die de factorniveaus het sterkst scheidt. De univariate tabellen zijn ANOVA's van type III voor elke respons afzonderlijk. MANOVA veronderstelt onafhankelijke waarnemingen en multivariaat normaal verdeelde fouten met in elke groep dezelfde covariantiematrix.

Invoervelden en opties

Veld

Beschrijving

Responses (Y)

Twee of meer continue kolommen, gezamenlijk getoetst. Verplicht.

Factors (categorical)

Een of meer categorische voorspellerkolommen. Verplicht.

Covariates (continuous)

Optionele numerieke kolommen, alleen als hoofdeffecten ingevoerd.

Include all 2-way factor interactions

Standaard aangevinkt; alleen ingeschakeld wanneer twee of meer factoren zijn geselecteerd.

Show univariate ANOVA per response

Standaard aangevinkt.

Matrices (hypothesis, error, partial correlations)

Standaard uit: voegt de SSCP-matrices en de partiële correlaties van de responsen toe.

Eigen analysis

Standaard uit: eigenwaarden en eigenvectoren van E⁻¹H voor elke term.

Data Options: Subset (optional)

Sluit overeenkomende rijen uit (standaard) of neem alleen overeenkomende rijen op, op basis van rijnummers en/of een voorwaarde.

general-manova-inputs


Figuur 1 — Opties voor het materiaalvoorbeeld: treksterkte en rek als responsen, Treatment als factor, univariate ANOVA en eigenwaardeanalyse aangevinkt.

Beschrijving van de uitvoer

  • MANOVA — Value, Num DF, Den DF, F Value en P-Value van de vier multivariate statistieken voor elke term.
  • Univariate Analysis of Variance — één ANOVA-tabel per respons.
  • SSCP-matrices en partiële correlaties — wanneer Matrices is aangevinkt.
  • Eigen Analysis — eigenwaarden, proporties, cumulatieve proporties en eigenvectoren voor elke term, indien aangevinkt.
  • PDF-export via Download.

general-manova-output


Figuur 2 — MANOVA van de twee eigenschappen: alle vier de statistieken verwerpen gelijke behandelingsgemiddelden (Wilks' lambda 0.11217, F = 19.86, p < 0.001).

Uitgewerkt voorbeeld

Een materiaalingenieur vergelijkt een controlegroep met twee behandelingen, A en B, en test van elk 8 proefstukken op treksterkte (MPa) en rek bij breuk (%). Twee afzonderlijke ANOVA's zouden de kans op een vals alarm vergroten, dus toetst de ingenieur beide eigenschappen gezamenlijk, met Treatment als factor, en vinkt de univariate ANOVA en de eigenwaardeanalyse aan.

De behandelingen veranderen het paar eigenschappen duidelijk: Wilks' lambda is 0.11217 (F = 19.86 bij 4 en 40 DF), Pillai's trace 1.28404 (F = 18.83) en alle vier de toetsen geven p < 0.001. De univariate tabellen laten zien dat elke eigenschap ook op zichzelf verandert: sterkte F = 25.75 en rek F = 18.60, beide p < 0.001. De gemiddelde sterkte stijgt van 211.9 MPa (controle) naar 225.7 (A) en 238.1 (B); de gemiddelde rek is 12.6%, 14.6% en 10.9%.

De eigenwaardeanalyse verklaart het patroon. De eerste richting (75.7% van de scheiding) weegt sterkte positief (0.114) en rek negatief (−0.518): de afweging die behandeling B onderscheidt, met de meeste sterkte maar de minste taaiheid. De tweede richting (24.3%) heeft positieve gewichten voor beide, waarin behandeling A verschilt: zij verhoogt sterkte en rek tegelijk. Als het onderdeel beide eigenschappen nodig heeft, is behandeling A de veiligere keuze.

Veelgestelde vragen

Wanneer gebruikt u MANOVA in plaats van afzonderlijke ANOVA's?

Gebruik MANOVA wanneer u twee of meer eigenschappen per eenheid meet. Eén gezamenlijke toets houdt de totale kans op vals alarm op het gekozen niveau, houdt rekening met de correlatie tussen de responsen en kan een verandering in de combinatie van eigenschappen opsporen die afzonderlijke ANOVA's missen. Afzonderlijke ANOVA's uitvoeren vergroot de kans op een vals alarm.

Wat is het verschil tussen Wilks' lambda, Pillai's trace, Hotelling-Lawley trace en Roy's root?

Alle vier toetsen elke term op basis van de eigenwaarden van de inverse foutmatrix maal de hypothesematrix, en elk wordt omgezet in een benaderende F. Wilks' lambda is klein wanneer de term ertoe doet. Pillai's trace is het minst gevoelig voor ongelijke groepsgroottes en covariantiematrices. Roy's root is het gevoeligst voor verschillen langs één richting, maar de bijbehorende p-waarde is optimistisch.

Wat zijn de aannames van MANOVA?

MANOVA veronderstelt onafhankelijke waarnemingen en multivariaat normaal verdeelde fouten met in elke groep dezelfde covariantiematrix. Rijen met een ontbrekende waarde in een geselecteerde kolom worden weggelaten. Bij ongelijke groepsgroottes of covariantiematrices is Pillai's trace de minst gevoelige van de vier multivariate statistieken.

Wat zegt de eigenwaardeanalyse in MANOVA u?

De eigenwaardeanalyse toont de eigenwaarden met hun proporties en de eigenvectoren. De eerste eigenvector geeft de gewogen combinatie van responsen die de factorniveaus het sterkst scheidt. In het materiaalvoorbeeld woog de eerste richting sterkte positief en rek negatief, wat de afweging tussen sterkte en taaiheid liet zien die behandeling B onderscheidde.