Niet-parametrische groeicurve
De niet-parametrische groeicurve analyseert herstelbare systemen die vele malen kunnen uitvallen. Voer één rij per falen in met de leeftijd bij het falen en de systeem-ID. Ze schat de gemiddelde cumulatieve functie (MCF) van Nelson zonder een model voor de faalintensiteit te veronderstellen. De uitvoer bevat een MCF-tabel met standaardfouten en betrouwbaarheidsgrenzen, het aantal systemen dat risico loopt, een gebeurtenissenplot en een MCF-plot met betrouwbaarheidsbanden.
Laatst beoordeeld
Belangrijkste conclusie
Een niet-parametrische groeicurve schat de gemiddelde cumulatieve functie (MCF), het gemiddelde aantal defecten per herstelbaar systeem tot elke leeftijd, zonder model, om te tonen of reparaties vaker of minder vaak voorkomen.
Op deze pagina
Doel
De niet-parametrische groeicurve analyseert herstelbare systemen: machines, voertuigen of eenheden die na elk falen worden gerepareerd en weer in gebruik genomen, zodat één systeem vele malen kan uitvallen. Ze schat de gemiddelde cumulatieve functie (MCF), het gemiddelde aantal defecten per systeem tot elke leeftijd, zonder enig model te veronderstellen voor hoe de faalintensiteit verandert. Gebruik haar om te zien of reparaties vaker of minder vaak voorkomen naarmate systemen ouder worden, om de reparatiefrequentie met een streefwaarde te vergelijken en om reserveonderdelen en onderhoud te plannen.
Belangrijkste mogelijkheden
- Werkt met terugkerende faalgegevens: één rij per falen, met de leeftijd bij het falen en het systeem waarop het optrad.
- MCF-schatting van Nelson op elke faalleeftijd, met standaardfout en betrouwbaarheidsinterval.
- Aantal systemen dat op elke leeftijd nog wordt waargenomen, zodat u ziet waar de schatting op weinig systemen steunt.
- Gebeurtenissenplot van de defecten van elk systeem langs de leeftijdsas.
- MCF-plot met betrouwbaarheidsbanden.
Statistische methoden
De defecten van elk systeem worden op leeftijd gesorteerd en de leeftijd van het laatst geregistreerde falen geldt als einde van de waarneming van dat systeem: er is geen aparte censureringskolom. Op elke afzonderlijke faalleeftijd tⱼ is dⱼ het totale aantal defecten over alle systemen op die leeftijd en rⱼ het aantal systemen dat nog wordt waargenomen (die waarvan de laatst geregistreerde leeftijd minstens tⱼ is). De schatting van de gemiddelde cumulatieve functie van Nelson is M(tⱼ) = Σ dₖ / rₖ over alle leeftijden tot en met tⱼ. Systemen waarvan de registratie is geëindigd, tellen niet meer mee in rⱼ, zodat de schatting rekening houdt met systemen die verschillend lang zijn waargenomen.
De variantie van M(t) wordt geschat met de formule van Nelson, die de eigen faalaantallen van elk systeem op elke leeftijd gebruikt: Var(M(tⱼ)) = Σₖ Σᵢ (dNᵢₖ − Yᵢₖ · dₖ / rₖ)² / rₖ², waarbij dNᵢₖ het faalaantal van systeem i op leeftijd tₖ is en Yᵢₖ 1 is als systeem i dan nog wordt waargenomen. Het betrouwbaarheidsinterval is M ± z·SE, met de ondergrens afgekapt op 0, waarbij z de standaardnormale waarde voor het betrouwbaarheidsniveau is.
De helling van de MCF is de reparatiefrequentie. Een rechte MCF betekent een constante reparatiefrequentie; een curve die omhoog buigt betekent dat reparaties met de leeftijd vaker voorkomen (de systemen slijten); een curve die afvlakt betekent dat ze minder vaak voorkomen (betrouwbaarheidsgroei). Aan het einde van het leeftijdsbereik worden nog maar enkele systemen waargenomen, dus de schatting daar is onzekerder en de band wordt breder.
Invoervelden en opties
Veld | Beschrijving |
Variable/Failure age | Verplicht. Leeftijd van het systeem bij elk falen, één rij per falen. |
System ID | De kolom die aangeeft op welk systeem elk falen optrad. |
Confidence level (%) | Voor het betrouwbaarheidsinterval van de MCF. Standaard 95; 50 tot 99.99. |

Figuur 1 — Opties voor het voorbeeld: faalleeftijden van airconditioningeenheden in de kolom Failure, vliegtuignummer in System1.
Beschrijving van de uitvoer
- Method table — kolom System, Model (Nonparametric (Nelson MCF)), N Systems en N Events.
- MCF table — voor elke faalleeftijd: Age, Number at Risk, Number of Events, MCF, Standard Error en de betrouwbaarheidsgrenzen.
- Event Plot — één rij per systeem, in volgorde van de systeem-ID, waarbij elk falen als ster is gemarkeerd op een lijn die loopt van leeftijd 0 tot de laatst geregistreerde leeftijd van het systeem.
- Nonparametric Growth Curve (MCF) — het gemiddelde cumulatieve aantal gebeurtenissen tegen de leeftijd, met de betrouwbaarheidsband.
- PDF-export via Download.

Figuur 2 — Method table, het begin van de MCF-tabel, de Event Plot en de MCF-plot voor 213 reparaties aan 13 vliegtuigen: de reparaties van elk vliegtuig zijn langs de eigen lijn gemarkeerd en de MCF is een bijna rechte lijn van ongeveer één reparatie per eenheid per 100 uur.
Uitgewerkt voorbeeld
Een betrouwbaarheidsingenieur bestudeert de airconditioningeenheden van 13 commerciële straalvliegtuigen. Elke eenheid wordt na een falen gerepareerd en weer in gebruik genomen en de gegevens bevatten 213 defecten met bij elk de leeftijd van de eenheid in uren. De ingenieur wil weten of de reparatiefrequentie verandert naarmate de eenheden ouder worden. Hij stelt Variable/Failure age = Failure en System ID = System1 in en behoudt 95% betrouwbaarheid.
De MCF bereikt 4.61 reparaties per eenheid na 498 uur (95%-BI 3.49 tot 5.73), 10.37 na 1,000 uur (8.60 tot 12.15), 15.27 na 1,496 uur en 20.83 na 1,916 uur. Dat is steeds ongeveer één reparatie per eenheid per 100 uur en de MCF-plot ligt dicht bij een rechte lijn: de reparatiefrequentie verandert niet veel met de leeftijd, dus er is geen teken van slijtage of van verbetering.
De kolom Number at Risk toont hoeveel gegevens elk deel van de curve ondersteunen. Ze daalt van 13 naar 12 na 407 uur, nadat de registratie van het eerste vliegtuig na 393 uur eindigt, is 10 na 1,000 uur en slechts 3 na 1,916 uur, en bij de laatste faalleeftijd (2,722 uur) blijft één vliegtuig over. Het einde van de curve is dus onzeker, wat de breder wordende band laat zien. Voor de planning ondersteunt de bijna constante helling een budget voor reserveonderdelen en onderhoud van ongeveer één reparatie per eenheid per 100 bedrijfsuren.
Veelgestelde vragen
Wat is een gemiddelde cumulatieve functie (MCF)?
De gemiddelde cumulatieve functie is het gemiddelde aantal defecten per systeem tot elke leeftijd, voor herstelbare systemen die na elk falen worden gerepareerd en weer in gebruik genomen. De schatting van Nelson sommeert op elke faalleeftijd het aantal defecten gedeeld door het aantal systemen dat nog wordt waargenomen.
Hoe interpreteert u de helling van een MCF-plot?
De helling van de MCF is de reparatiefrequentie. Een rechte MCF betekent een constante reparatiefrequentie. Een curve die omhoog buigt betekent dat reparaties met de leeftijd vaker voorkomen, wat op slijtage wijst. Een curve die afvlakt betekent dat reparaties minder vaak voorkomen, wat op betrouwbaarheidsgroei wijst.
Waarom wordt de betrouwbaarheidsband van de MCF bij hogere leeftijden breder?
Aan het einde van het leeftijdsbereik worden nog maar enkele systemen waargenomen, dus de schatting berust op minder gegevens en is onzekerder. De kolom Number at Risk toont hoeveel systemen elk deel van de curve ondersteunen. De waarneming van elk systeem wordt geacht te eindigen bij zijn laatst geregistreerde faalleeftijd, omdat er geen aparte censureringskolom is.
Welke gegevens heeft een niet-parametrische groeicurve nodig?
Ze heeft terugkerende faalgegevens nodig met één rij per falen: de leeftijd van het systeem bij elk falen en een kolom die aangeeft op welk systeem het falen optrad. Het betrouwbaarheidsniveau voor het MCF-interval is standaard 95%. Systemen die verschillend lang zijn waargenomen worden verwerkt, omdat geëindigde registraties niet meer meetellen onder de systemen die risico lopen.
