Onderscheidend vermogen en steekproefomvang voor 1-steekproef-t

Plant een 1-steekproef-t-toets van één gemiddelde tegen een streef- of nominale waarde. Voer twee van de drie in (steekproefomvang, verschil en onderscheidend vermogen) plus een veronderstelde standaardafwijking, en de tool berekent de derde. Hij veronderstelt normale gegevens waarvan de standaardafwijking uit de steekproef wordt geschat en berekent het onderscheidend vermogen met de niet-centrale t-verdeling. De uitvoer is een resultatentabel met het werkelijke onderscheidend vermogen en een vermogenscurve.

Laatst beoordeeld

Belangrijkste conclusie

Berekent hoeveel metingen een 1-steekproef-t-toets nodig heeft om een verschuiving ten opzichte van een streefgemiddelde te detecteren, het onderscheidend vermogen van een geplande steekproef of de kleinste detecteerbare verschuiving.

Op deze pagina
  1. Doel
  2. Belangrijkste mogelijkheden
  3. Statistische methoden
  4. Invoervelden en opties
  5. Beschrijving van de uitvoer
  6. Uitgewerkt voorbeeld

Doel

Onderscheidend vermogen en steekproefomvang voor 1-steekproef-t plant vóór het verzamelen van de gegevens een toets van één gemiddelde tegen een streef- of nominale waarde: hoeveel metingen nodig zijn om een relevante verschuiving te detecteren, welke kans (onderscheidend vermogen) een geplande steekproef biedt om die te detecteren, of de kleinste verschuiving die een gegeven steekproef kan detecteren. Voer twee van de drie in (steekproefomvang, verschil en onderscheidend vermogen) en de tool berekent de derde. Gebruik het vóór een 1-steekproef-t-toets, bijvoorbeeld om te controleren of een machine op de nominale waarde is gecentreerd of een materiaal aan een gespecificeerd gemiddelde voldoet.

Belangrijkste mogelijkheden

  • Berekent de steekproefomvang, het onderscheidend vermogen of het verschil: laat leeg wat u wilt berekenen.
  • Meerdere waarden tegelijk, bijv. verschillen “0.01 0.02” en vermogenswaarden “0.8 0.9”, geven één rij per combinatie.
  • Tweezijdige (Mean ≠ hypothesized mean) of eenzijdige (Mean < hypothesized mean, Mean > hypothesized mean) alternatieven, op het betrouwbaarheidsniveau dat u kiest.
  • Bij het berekenen van de steekproefomvang wordt het gehele aantal metingen gerapporteerd, met het werkelijke onderscheidend vermogen dat dit oplevert.
  • Vermogenscurve van het onderscheidend vermogen tegen de steekproefomvang voor elk verschil, met de berekende punten gemarkeerd.

Statistische methoden

De berekening veronderstelt dat de metingen afkomstig zijn uit een normale populatie waarvan de standaardafwijking σ uit de steekproef wordt geschat, zoals bij de 1-steekproef-t-toets. Het significantieniveau is α = 1 − betrouwbaarheidsniveau / 100 en het gestandaardiseerde verschil is d = verschil / σ, waarbij het verschil het werkelijke gemiddelde min het veronderstelde gemiddelde is.

Het onderscheidend vermogen is de kans dat de t-toets de nulhypothese verwerpt wanneer het werkelijke gemiddelde met het ingevoerde verschil afwijkt van het veronderstelde gemiddelde. Het wordt berekend met de niet-centrale t-verdeling met n − 1 vrijheidsgraden en niet-centraliteitsparameter δ = d·√n: voor een tweezijdige toets is het onderscheidend vermogen = P(T > t₁₋α/₂) + P(T < −t₁₋α/₂), waarbij T die niet-centrale t volgt; voor een eenzijdige toets telt alleen de staart aan de kant van het alternatief. Voor de steekproefomvang wordt de n gezocht die het beoogde onderscheidend vermogen geeft en naar boven afgerond op het volgende gehele getal; het onderscheidend vermogen bij die n wordt gerapporteerd als het werkelijke onderscheidend vermogen. Voor het verschil wordt het kleinste verschil gezocht dat bij de gegeven n het beoogde onderscheidend vermogen bereikt.

Het onderscheidend vermogen neemt toe met de steekproefomvang en de grootte van het verschil, en neemt af naarmate σ groter wordt of het betrouwbaarheidsniveau stijgt. Een eenzijdige toets heeft minder metingen nodig voor hetzelfde onderscheidend vermogen, maar detecteert alleen een verschuiving in de opgegeven richting: bij Mean > hypothesized mean geeft een negatief verschil een onderscheidend vermogen dicht bij 0, en het berekenen van de steekproefomvang daaruit geeft een foutmelding. Bij de tweezijdige toets telt alleen de grootte van het verschil. Het berekenen van het verschil met Mean < hypothesized mean geeft een negatief verschil.

Invoervelden en opties

Veld

Beschrijving

Sample sizes

Gescheiden door spaties of komma's, bijv. “10 20 30”. Laat leeg om de steekproefomvang te berekenen.

Differences

Gescheiden door spaties of komma's, bijv. “1 2 3”. Het verschil met het veronderstelde gemiddelde dat u wilt detecteren, in meeteenheden. Laat leeg om het verschil te berekenen.

Power values

Gescheiden door spaties of komma's, bijv. “0.8 0.9”. Laat leeg om het onderscheidend vermogen te berekenen.

Standard deviation

Verplicht. Veronderstelde of historische standaardafwijking van de populatie, bijv. uit eerdere gegevens of een proefrun.

Confidence level

Standaard 95 (α = 0.05); 75 tot 100.

Alternative hypothesis

Mean ≠ hypothesized mean (standaard), Mean < hypothesized mean of Mean > hypothesized mean.

Power curve

Standaard aangevinkt: tekent het onderscheidend vermogen tegen de steekproefomvang.

Title

Titel die op de uitvoer en de vermogenscurve wordt getoond.

power-and-sample-size-1-sample-t-inputs


Figuur 1 — Berekening van de steekproefomvang: Differences = 0.01, Power values = 0.8 0.9, Standard deviation = 0.02, tweezijdig bij 95% betrouwbaarheid.

Beschrijving van de uitvoer

  • Settings: wat is berekend, de standaardafwijking, het betrouwbaarheidsniveau en de alternatieve hypothese.
  • Results: één rij per combinatie: verschil, steekproefomvang, en beoogd en werkelijk onderscheidend vermogen bij het berekenen van de steekproefomvang, of het onderscheidend vermogen bij het berekenen van het onderscheidend vermogen, of het verschil bij het berekenen van het verschil.
  • Power Curve: het onderscheidend vermogen tegen de steekproefomvang voor elk verschil, met de berekende punten gemarkeerd.
  • PDF-export via Download.

power-and-sample-size-1-sample-t-output


Figuur 2 — Resultaten voor het voorbeeld: 34 assen voor 80% onderscheidend vermogen en 44 voor 90% om een afwijking van 0.01 mm ten opzichte van nominaal te detecteren.

Uitgewerkt voorbeeld

Een draaicel maakt assen met een nominale diameter van 25.00 mm. Na een gereedschapswissel wil de supervisor controleren of het proces nog gecentreerd is, en een afwijking van 0.01 mm naar beide kanten zou ertoe doen. Uit eerdere gegevens blijkt een standaardafwijking van de diameter van 0.02 mm. De supervisor laat Sample sizes leeg, voert Differences = 0.01, Power values = 0.8 0.9 en Standard deviation = 0.02 in, en laat het tweezijdige alternatief op 95% betrouwbaarheid staan.

De tool heeft 34 assen nodig voor 80% onderscheidend vermogen (werkelijk onderscheidend vermogen 0.808) en 44 assen voor 90% (werkelijk onderscheidend vermogen 0.900). De gebruikelijke controle van 20 assen geeft voor een afwijking van 0.01 mm slechts een onderscheidend vermogen van 0.565; met 20 assen en 80% onderscheidend vermogen is de kleinste afwijking die de toets betrouwbaar kan detecteren 0.0132 mm. Als alleen een verschuiving naar te groot ertoe doet (Mean > hypothesized mean), geven 27 assen 80% onderscheidend vermogen.

Veelgestelde vragen

Hoe wordt het onderscheidend vermogen berekend voor een 1-steekproef-t-toets?

Het onderscheidend vermogen is de kans dat de t-toets de nulhypothese verwerpt wanneer het werkelijke gemiddelde met het ingevoerde verschil afwijkt van het veronderstelde gemiddelde. Het wordt berekend met de niet-centrale t-verdeling met n - 1 vrijheidsgraden en niet-centraliteitsparameter d maal de wortel uit n, waarbij d het verschil gedeeld door de standaardafwijking is. Een tweezijdige toets telt beide staarten.

Welke standaardafwijking voert u in voor een 1-steekproef-t-vermogensanalyse?

Voer een veronderstelde of historische standaardafwijking van de populatie in, bijvoorbeeld uit eerdere gegevens of een proefrun. Ze is verplicht, omdat het onderscheidend vermogen afhangt van het verschil ten opzichte van de standaardafwijking. Het onderscheidend vermogen neemt toe met de steekproefomvang en de grootte van het verschil, en neemt af naarmate de standaardafwijking groter wordt of het betrouwbaarheidsniveau stijgt.

Hoeveel metingen zijn nodig voor een 1-steekproef-t-toets?

In een uitgewerkt voorbeeld, waarin een afwijking van 0.01 mm ten opzichte van een nominale asdiameter met een standaardafwijking van 0.02 mm tweezijdig bij 95% betrouwbaarheid moet worden gedetecteerd, zijn 34 assen nodig voor 80% onderscheidend vermogen en 44 voor 90%. Een controle van 20 assen geeft slechts een onderscheidend vermogen van 0.565. Als alleen een verschuiving naar te groot ertoe doet, geven 27 assen 80% onderscheidend vermogen.

Moet u een eenzijdig of een tweezijdig alternatief kiezen?

Een eenzijdige toets heeft minder metingen nodig voor hetzelfde onderscheidend vermogen, maar detecteert alleen een verschuiving in de opgegeven richting. Bij Mean > hypothesized mean geeft een negatief verschil een onderscheidend vermogen dicht bij 0, en het berekenen van de steekproefomvang daaruit geeft een foutmelding. Bij de tweezijdige toets telt alleen de grootte van het verschil, niet het teken.