Onderscheidend vermogen en steekproefomvang voor de tweesteekproef-equivalentietoets
Plant een tweesteekproef-equivalentietoets die moet aantonen dat twee onafhankelijke groepen, zoals twee leveranciers, praktisch hetzelfde gemiddelde hebben. Voer de equivalentiegrenzen, een gepoolde standaardafwijking en twee van de drie grootheden steekproefomvang per groep, verschil en onderscheidend vermogen in; de tool lost de derde op. Het onderscheidend vermogen wordt exact berekend voor TOST met gelijke groepsgroottes. Uitvoer: een resultatentabel en een vermogenscurve.
Laatst beoordeeld
Belangrijkste conclusie
Berekent hoeveel eenheden elk van twee onafhankelijke groepen nodig heeft om met twee eenzijdige t-toetsen (TOST) aan te tonen dat hun gemiddelden minder dan een equivalentievenster verschillen.
Op deze pagina
Doel
Power and Sample Size for 2-Sample Equivalence Test plant een onderzoek dat moet aantonen dat twee onafhankelijke groepen praktisch hetzelfde gemiddelde hebben, bijvoorbeeld een tweede leverancier ten opzichte van de huidige, een nieuwe machine ten opzichte van een oude, of een goedkoper materiaal ten opzichte van de standaard. U stelt een equivalentievenster in voor het verschil (testgemiddelde − referentiegemiddelde), en de tool geeft aan hoeveel eenheden elke groep nodig heeft om aan te tonen dat het verschil daarbinnen ligt, welk onderscheidend vermogen een geplande steekproef geeft, of hoe groot een werkelijk verschil mag zijn. Voer twee van steekproefomvang, verschil en onderscheidend vermogen in, en de tool lost de derde op. Gebruik de tool vóór een tweesteekproef-equivalentietoets.
Belangrijkste mogelijkheden
- Lost op voor steekproefomvang, onderscheidend vermogen of verschil: laat leeg wat u wilt oplossen.
- Meerdere waarden tegelijk, bijv. verschillen “0 0.5” en vermogenswaarden “0.8 0.9”, geven één rij voor elke combinatie.
- Elk equivalentievenster, symmetrisch of niet.
- Exact onderscheidend vermogen voor de procedure met twee eenzijdige toetsen (TOST) met een gepoolde standaardafwijking en gelijke groepsgroottes.
- Vermogenscurve van het onderscheidend vermogen tegen de steekproefomvang voor elk verschil, met de opgeloste punten gemarkeerd.
Statistische methoden
De equivalentietoets gebruikt twee eenzijdige t-toetsen (TOST) op het verschil van de twee gemiddelden. Met n eenheden in elke groep en een gemeenschappelijke standaardafwijking σ is de standaardfout van het verschil SE = σ·√(2/n) en hebben de gepoolde t-toetsen 2(n − 1) vrijheidsgraden. Equivalentie wordt vastgesteld wanneer is aangetoond dat het verschil boven de ondergrens L en onder de bovengrens U ligt, elke eenzijdige toets op significantieniveau α (het veld Significance level (alpha), standaard 0.05).
Het onderscheidend vermogen is de kans dat beide eenzijdige toetsen slagen wanneer het werkelijke verschil δ is. Het wordt exact berekend: voor een gegeven gepoolde steekproefstandaardafwijking s is de kans op succes Φ(−t·s/σ − (δ − U)/SE) − Φ(t·s/σ − (δ − L)/SE), met t = t₁₋α,2(n−1), en dit wordt door numerieke integratie gemiddeld over de chi-kwadraatverdeling van de gepoolde variantie. Voor de steekproefomvang wordt de n per groep gezocht die het beoogde onderscheidend vermogen bereikt en naar boven afgerond, en het onderscheidend vermogen bij die n wordt als werkelijk onderscheidend vermogen gerapporteerd. Bij het oplossen voor het verschil zoekt de tool tussen het midden van de grenzen en de bovengrens.
Het te detecteren verschil moet strikt tussen de grenzen liggen. Het onderscheidend vermogen is het hoogst wanneer het werkelijke verschil in het midden van het venster ligt en daalt naar beide grenzen toe. Vergeleken met een eénsteekproefonderzoek hebben twee onafhankelijke groepen ongeveer twee keer zoveel eenheden per groep nodig, omdat beide gemiddelden steekproeffouten bevatten.
Invoervelden en opties
Veld | Beschrijving |
Sample sizes | Per groep. Gescheiden door spaties of komma's, bijv. “20 30 40”. Laat leeg om de steekproefomvang op te lossen. |
Difference(s) to detect | Gescheiden door spaties of komma's, bijv. “0.5 0.7”. Het werkelijke verschil (testgemiddelde − referentiegemiddelde) dat u verwacht; moet strikt tussen de grenzen liggen. Laat leeg om het op te lossen (zoekt tussen het midden van de grenzen en de bovengrens). |
Power values | Gescheiden door spaties of komma's, bijv. “0.8 0.9”. Laat leeg om het onderscheidend vermogen op te lossen. |
Lower equivalence limit / Upper equivalence limit | Verplicht. Het kleinste en grootste aanvaardbare verschil tussen de gemiddelden; de ondergrens moet kleiner zijn dan de bovengrens. |
Standard deviation | Verplicht. Aangenomen of historische gemeenschappelijke (gepoolde) standaardafwijking van beide populaties. |
Significance level (alpha) | Standaard 0.05. Toegepast op elk van de twee eenzijdige toetsen. |
Power curve | Standaard aangevinkt: tekent het onderscheidend vermogen tegen de steekproefomvang. |
Title | Titel die op de uitvoer en de vermogenscurve wordt getoond. |

Figuur 1 — Oplossen voor de steekproefomvang: Difference(s) to detect = 0.5, Power values = 0.8 0.9, grenzen −1.5 en 1.5, Standard deviation = 2, alpha = 0.05.
Beschrijving van de uitvoer
- Settings — waarvoor is opgelost, de onder- en bovengrens van de equivalentie, de standaardafwijking en het significantieniveau.
- Results — één rij per combinatie: verschil, steekproefomvang per groep, en beoogd en werkelijk onderscheidend vermogen bij oplossen voor de steekproefomvang, of onderscheidend vermogen bij oplossen voor het onderscheidend vermogen, of verschil bij oplossen voor het verschil.
- Power Curve — het onderscheidend vermogen tegen de steekproefomvang voor elk verschil, met de berekende punten gemarkeerd.
- PDF-export via Download.

Figuur 2 — Resultaten voor het voorbeeld: 51 staven per leverancier voor 80% onderscheidend vermogen en 70 voor 90% onderscheidend vermogen, met een venster van ±1.5 MPa en een werkelijk verschil van 0.5 MPa.
Uitgewerkt voorbeeld
Een inkoopteam wil een tweede leverancier van staalstaven goedkeuren. De gemiddelde vloeigrens van de nieuwe leverancier moet binnen ±1.5 MPa van die van de huidige leverancier liggen. Eerdere gegevens geven voor beide een standaardafwijking van 2 MPa, en het team verwacht dat het werkelijke verschil maximaal 0.5 MPa is. Het laat Sample sizes leeg en voert Difference(s) to detect = 0.5, Power values = 0.8 0.9, Lower equivalence limit = −1.5, Upper equivalence limit = 1.5 en Standard deviation = 2 in, met alpha = 0.05.
De tool heeft 51 staven per leverancier nodig voor 80% onderscheidend vermogen (werkelijk onderscheidend vermogen 0.806) en 70 per leverancier voor 90% (werkelijk 0.903). Met 30 staven per leverancier is het onderscheidend vermogen slechts 0.591. Als de leveranciers werkelijk hetzelfde gemiddelde hebben (verschil 0), geven 32 staven per leverancier 80% onderscheidend vermogen en 40 geven 90%. Het venster verbreden tot ±2 MPa, als het ontwerp dat toelaat, verlaagt de eis tot 24 staven per leverancier voor 80% onderscheidend vermogen bij een verschil van 0.5 MPa.
Veelgestelde vragen
Wat vertelt een onderscheidend-vermogenanalyse voor de tweesteekproef-equivalentietoets u?
Ze vertelt u hoeveel eenheden elk van twee onafhankelijke groepen nodig heeft om aan te tonen dat het verschil tussen hun gemiddelden (testgemiddelde min referentiegemiddelde) binnen een equivalentievenster ligt, welk onderscheidend vermogen een geplande steekproef geeft, of hoe groot een werkelijk verschil mag zijn. Equivalentie wordt vastgesteld wanneer twee eenzijdige t-toetsen aantonen dat het verschil boven de ondergrens en onder de bovengrens ligt.
Hoeveel monsters per groep zijn nodig voor een tweesteekproef-equivalentietoets?
In een uitgewerkt voorbeeld met een venster van plus of min 1.5 MPa, een standaardafwijking van 2 MPa en een verwacht verschil van 0.5 MPa geven 51 staven per leverancier 80% onderscheidend vermogen en 70 geven 90%. Als de gemiddelden werkelijk gelijk zijn, geven 32 staven per leverancier 80% onderscheidend vermogen, en het venster verbreden tot plus of min 2 MPa verlaagt de eis tot 24 staven.
Waarom heeft een tweesteekproef-equivalentieonderzoek meer eenheden nodig dan een eénsteekproefonderzoek?
Beide groepsgemiddelden bevatten steekproeffouten, dus de standaardfout van het verschil is de standaardafwijking maal de wortel uit 2/n. Daardoor hebben twee onafhankelijke groepen ongeveer twee keer zoveel eenheden per groep nodig als een eénsteekproefonderzoek. Het onderscheidend vermogen is het hoogst wanneer het werkelijke verschil in het midden van het venster ligt en daalt naar beide grenzen toe.
Welke invoer heeft de berekening van het onderscheidend vermogen voor de tweesteekproef-equivalentietoets nodig?
Ze vereist de onder- en bovengrens van de equivalentie, waarbij de ondergrens kleiner is dan de bovengrens, en een aangenomen of historische gemeenschappelijke (gepoolde) standaardafwijking. Voer daarna twee van steekproefomvang per groep, te detecteren verschillen en vermogenswaarden in. Het verschil moet strikt tussen de grenzen liggen. Het significantieniveau, standaard 0.05, geldt voor elke eenzijdige toets.
