Eénsteekproef-proportietoets

Een eénsteekproef-proportietoets is een hypothesetoets om te bepalen of het aandeel van een bepaalde uitkomst in één steekproef significant verschilt van een opgegeven populatieproportie. Hij wordt doorgaans gebruikt wanneer de gegevens een binomiale verdeling volgen, zoals het aantal successen in een reeks pogingen of het aandeel defecte eenheden in een partij.

Laatst beoordeeld

Belangrijkste conclusie

Een eénsteekproef-proportietoets is een hypothesetoets om te bepalen of het aandeel van een bepaalde uitkomst in één steekproef significant verschilt van een opgegeven populatieproportie.

Op deze pagina
  1. Wat is een eénsteekproef-proportietoets?
  2. Wanneer gebruikt u een eénsteekproef-proportietoets?
  3. Richtlijnen voor correct gebruik van een eénsteekproef-proportietoets
  4. Alternatieven: wanneer u geen eénsteekproef-proportietoets gebruikt
  5. Voorbeeld van een eénsteekproef-proportietoets
  6. Zo voert u een eénsteekproef-proportietoets uit

Wat is een eénsteekproef-proportietoets?

Een eénsteekproef-proportietoets is een hypothesetoets om te bepalen of het aandeel van een bepaalde uitkomst in één steekproef significant verschilt van een opgegeven populatieproportie. Hij wordt doorgaans gebruikt wanneer de gegevens een binomiale verdeling volgen, zoals het aantal successen in een reeks pogingen of het aandeel defecte eenheden in een partij. Deze toets beoordeelt of de waargenomen steekproefproportie meer afwijkt van de veronderstelde populatieproportie dan op grond van willekeurige steekproefvariabiliteit te verwachten is.

Hij vergelijkt de waargenomen proportie met een streef- of referentiewaarde en berekent een betrouwbaarheidsinterval dat de populatieproportie waarschijnlijk bevat. Dit wordt ook wel het toetsen van de hypothese van ongelijkheid genoemd. De toets kan, afhankelijk van de steekproefomvang, de normale benadering of binomiale enumeratie gebruiken; de normale benadering is nauwkeuriger bij grote steekproeven, terwijl binomiale enumeratie nauwkeuriger is bij kleinere steekproeven.

Wanneer gebruikt u een eénsteekproef-proportietoets?

Een eénsteekproef-proportietoets wordt gebruikt wanneer we willen bepalen of het aandeel van een bepaald kenmerk in één populatie significant verschilt van een veronderstelde waarde.

  • Hypothesized Proportion (P0): Zorg dat u een specifieke veronderstelde waarde voor de populatieproportie hebt om mee te vergelijken.
  • Binaire uitkomst: De gegevens moeten de vorm van een binaire uitkomst hebben (bijv. succes/mislukking, ja/nee).
  • Steekproefomvang:
    • Grote steekproef: Als de steekproef groot is (doorgaans nP0 ≥ 10 en n(1-P0) ≥ 10), gebruik dan de normale benadering voor de toets.
    • Kleine steekproef: Als de steekproef klein is, gebruik dan binomiale enumeratie voor nauwkeurigere resultaten.
  • Aselecte steekproeftrekking: De steekproef moet aselect uit de populatie worden getrokken om de representativiteit en de geldigheid van de toetsresultaten te waarborgen.
  • Onafhankelijkheid: Elke poging of waarneming in de steekproef moet onafhankelijk zijn van de andere.
  • Berekening van de proportie: Bereken de steekproefproportie (P̂) als het aantal successen gedeeld door het totale aantal pogingen.
  • Richting van de toets:
    • Tweezijdige toets: Wanneer u wilt toetsen of de steekproefproportie significant verschilt van de veronderstelde proportie (P̂ ≠ P0).
    • Eenzijdige toets: Wanneer u wilt toetsen of de steekproefproportie significant groter is dan (P̂ > P0) of kleiner is dan (P̂ < P0) de veronderstelde proportie.

Hier zijn enkele scenario's waarin men een eénsteekproef-proportietoets kan gebruiken:

  • Een marketingbedrijf wil bepalen of het aandeel consumenten dat de voorkeur geeft aan het eigen merk boven dat van de concurrent hoger is dan een bepaalde waarde, zoals 50%.
  • Een volksgezondheidsinstantie wil bepalen of het aandeel mensen in een bepaalde populatie dat een bepaald vaccin heeft gekregen lager is dan een bepaalde waarde, zoals 80%.
  • Een onderwijsinstelling wil bepalen of het aandeel studenten dat voor een bepaald examen slaagt hoger is dan een bepaalde waarde, zoals 70%.

In elk van deze scenario's zou een eénsteekproef-proportietoets worden gebruikt om te bepalen of de waargenomen proportie significant verschilt van de veronderstelde waarde. Dat kan helpen bij het nemen van beslissingen of het trekken van conclusies over de betreffende populatie.

Richtlijnen voor correct gebruik van een eénsteekproef-proportietoets

  • Aselecte steekproeftrekking: Zorg dat de steekproefgegevens aselect zijn getrokken, zodat u geldige generalisaties over de populatie kunt maken.
  • Binaire gegevens: De gegevens mogen slechts twee categorieën bevatten, zoals goed/fout of 1/0.
  • Onafhankelijkheid van waarnemingen: Elke waarneming moet onafhankelijk zijn van alle andere waarnemingen.
  • Passende steekproefomvang: Zorg dat de steekproefomvang groot genoeg is voor nauwkeurige schattingen, bruikbare betrouwbaarheidsintervallen en voldoende bescherming tegen fouten van de tweede soort.

Alternatieven: wanneer u geen eénsteekproef-proportietoets gebruikt

  • Bij telgegevens, zoals het aantal defecten in een product, gebruikt u de eénsteekproef-toets voor Poisson-frequentie.

Voorbeeld van een eénsteekproef-proportietoets

Een marketinganalist wil bepalen of per post verzonden advertenties voor een nieuw product leiden tot een responspercentage dat afwijkt van het landelijk gemiddelde. Een aselecte steekproef van 1000 huishoudens ontvangt de advertenties. Van de 1000 huishoudens in de steekproef doen er 87 een aankoop na het ontvangen van de advertentie. De analist voert een eénsteekproef-proportietoets uit om te bepalen of het aandeel huishoudens dat een aankoop deed, verschilt van het landelijk gemiddelde van 6.5%. De volgende stappen:

  1. Analyseert de gegevens met behulp van https://statsai.zometric.com/
  2. Voert in de tool de gegevens in. Vul het aantal gebeurtenissen in als 87, het aantal pogingen als 1000, de veronderstelde proportie als 0.065 en het betrouwbaarheidsniveau als 95.
  3. Na gebruik van bovenstaande tool wordt de uitvoer als volgt weergegeven:
One sample proportion test — figure 1

Zo voert u een eénsteekproef-proportietoets uit

De handleiding is als volgt:

  1. Log in bij Zometric Statistical Software op https://statsai.zometric.com/
  2. Kies op de startpagina Statistical Tool> Graphical analysis >One sample proportion test.
  3. Klik op One sample proportion test en ga naar het dashboard.
  4. Werk vervolgens de gegevens handmatig bij, of kopieer (Ctrl+C) de gegevens volledig uit een Excel-blad en plak (Ctrl+V) ze hier.
  5. Voer vervolgens de waarden in voor het aantal gebeurtenissen, het aantal pogingen, de veronderstelde proportie en het betrouwbaarheidsniveau.
  6. Klik ten slotte onderaan de pagina op Calculate en u krijgt de gewenste resultaten.

Op het dashboard van de eénsteekproef-proportietoets heeft het venster alleen een linkerdeel.

One sample proportion test — figure 2

In dit linkerdeel staan veel opties, als volgt:

  • Number of events: Bij een eénsteekproef-proportietoets verwijst het aantal gebeurtenissen naar het aantal keren dat de onderzochte gebeurtenis zich voordoet in de geanalyseerde steekproef.
  • Number of trials: Bij een eénsteekproef-proportietoets verwijst het aantal pogingen naar het aantal onafhankelijke, identieke pogingen of waarnemingen in de geanalyseerde steekproef.
  • Hypothesized proportion: Bij een eénsteekproef-proportietoets is de veronderstelde proportie (ook wel de proportie onder de nulhypothese genoemd) de proportie waarvan wordt aangenomen dat die voor de getoetste populatie waar is
  • Confidence level: Bij hypothesetoetsing geeft het betrouwbaarheidsniveau de mate van zekerheid of het vertrouwen weer die we in onze statistische analyse hebben. Het is een kanswaarde die aangeeft hoe waarschijnlijk het is dat de werkelijke populatieparameter binnen het opgegeven waardebereik valt. Het betrouwbaarheidsniveau wordt doorgaans als percentage uitgedrukt en aangeduid met (1 - α), waarbij α het significantieniveau is, oftewel de kans om een ware nulhypothese te verwerpen. Bij een betrouwbaarheidsniveau van 95% zeggen we bijvoorbeeld dat we er 95% zeker van zijn dat de werkelijke populatieparameter binnen ons intervalschatting ligt, en dat er 5% kans is op een fout van de eerste soort (het verwerpen van een ware nulhypothese). In de praktijk betekent een hoger betrouwbaarheidsniveau dat we meer vertrouwen hebben in onze statistische analyse en resultaten. Een hoger betrouwbaarheidsniveau vergroot echter ook de breedte van het betrouwbaarheidsinterval, waardoor het moeilijker wordt kleine effecten te detecteren. De keuze van het betrouwbaarheidsniveau hangt daarom af van de context van het onderzoek en de doelen van de onderzoeker.
  • Alternative hypothesis: Bij hypothesetoetsing is de alternatieve hypothese (ook wel de onderzoekshypothese genoemd) een uitspraak die een andere conclusie weergeeft dan de nulhypothese. De nulhypothese vertegenwoordigt doorgaans de status quo of de aanname dat er geen significant verschil of verband is tussen twee of meer groepen of variabelen. De alternatieve hypothese is de uitspraak die wordt getoetst en stelt dat er wel een significant verschil of verband bestaat tussen de onderzochte groepen of variabelen.
  • Normal approximation method: De normale benadering is een statistische methode die bij eénsteekproef-proportietoetsen wordt gebruikt om de steekproefverdeling van de steekproefproportie te benaderen met een normale verdeling. Deze methode wordt gebruikt wanneer de steekproefomvang voldoende groot is (doorgaans wanneer de steekproefomvang n groter dan of gelijk aan 30 is) en de proportie successen in de steekproef niet te dicht bij 0 of 1 ligt.
  • Load example: Voorbeeldgegevens worden geladen.

Veelgestelde vragen

Wat is een eénsteekproef-proportietoets?

Een eénsteekproef-proportietoets is een hypothesetoets die bepaalt of het aandeel van een uitkomst in één steekproef significant verschilt van een opgegeven populatieproportie. Hij wordt gebruikt bij binomiale gegevens, zoals successen in een reeks pogingen of defecte eenheden in een partij, en geeft ook een betrouwbaarheidsinterval voor de populatieproportie.

Wanneer gebruikt u de normale benadering of de binomiale methode?

Bij een grote steekproef, doorgaans wanneer nP0 minimaal 10 is en n(1 - P0) minimaal 10, kan de normale benadering worden gebruikt. Bij kleine steekproeven geeft binomiale enumeratie nauwkeurigere resultaten. De normale benadering is nauwkeuriger bij grote steekproeven.

Wat zijn de aannamen van een eénsteekproef-proportietoets?

De gegevens moeten binair zijn, met slechts twee categorieën zoals goed/fout of ja/nee. De steekproef moet aselect zijn getrokken, elke waarneming moet onafhankelijk zijn van de andere, en er moet een specifieke veronderstelde proportie zijn om mee te vergelijken. De steekproef moet ook groot genoeg zijn voor nauwkeurige schattingen en bescherming tegen fouten van de tweede soort.

Wanneer gebruikt u geen eénsteekproef-proportietoets?

Gebruik hem niet voor telgegevens, zoals het aantal defecten op een product, waarbij één eenheid meerdere defecten kan hebben. Gebruik voor aantallen gebeurtenissen in plaats daarvan de eénsteekproef-toets voor Poisson-frequentie. De proportietoets is alleen bedoeld voor binaire uitkomsten, waarbij elke poging een succes of een mislukking is.